Vriendenwedstrijd woensdag 27 augustus om 19.30u
MILO Schoonmaak (1° afd. KSAH)- FC Sporting PHADO 3 - 1
KONTICH – Deze oefenwedstrijd werd gespeeld op het sportcomplex
van KVE-Electrabel. Véle Kontichnaars die niet eens weten dat er aan
de Groeningelei zulk een infrastructuur neergepland is. Een infrastructuur om
“U” tegen te zeggen. Zowat het mooiste dat er in de Antwerpse provincie
te vinden is. Jammer genoeg hangt er boven dit sportcomplex “het zwaard
van Damacles” ... De Electrabel-directie is inderdaad van plan om de ganse
boel te sluiten en het te laten voor wat het is. KVE begint zelfs niet meer
aan het nakende kampioenschap en MILO Schoonmaak, dat ook sedert jaren gebruik
maakt van deze “voetbaltempel”, is genoodzaakt om eind december
uit te kijken naar een andere thuisbasis. Een leuk vooruitzicht is wat anders
…
Voor FC Sporting PHADO betekende deze match de laatste oefenpot vóór
de nieuwe voetbalcompetitie. De bezoekers speelden een wedstrijd met 2 gezichten.
De eerste helft ongeordend, nauwelijks georganiseerd en loerend op de counter;
de tweede speelhelft initiatiefnemend en zéér sterk voor de dag
komend. Er werd die periode complexloos gevoetbald en MILO Schoonmaak werd meermaals
op de eigenspeelhelft terug gedrongen. De aanwezige toeschouwers konden nauwelijks
hun ogen geloven.
Bij FC Sporting PHADO werd er met téveel respect voor de tegenstander
van start gegaan. Daarenboven kenden sommige spelers hun specifieke opdracht
(vh 4-4-2 systeem) niet waardoor het de ganse eerste speelhelft zoeken en tasten
werd. Er werd veel gelopen en hard gewerkt maar aan voetballen kwam men té
weinig toe. Nochtans hebben ze er dit jaar de spelers voor. In de spits werkten
Mertens en Beliën zich de naad uit de broek maar kregen te weinig ruggesteun
omdat het MILO middenveld heer en meester was over dat van PHADO. Achteraan
stond de stevig uit de kluiten gewassen Israëli Kricheli die een harde
aanpak niet schuwde. Maar vooral de hoogopgeschoten Benny Moortgat (n°14),
de Chileense pocket-spelmaker Roberto Salgado (n°7) en de Kameroense kleurling
Christian Eba Golike (n°8) zwaaiden de plak. Allemaal dragen zij een enorme
voetbalervaring met zich mee (1°,2° en 3° voetbalklasse !). Claes,
Ponnet en Gwen Peeters zagen “zwarte sneeuw” en dan mag je stellen
dat er “iets” scheelde. Doelpunten bleven dan ook niet uit. Eerst
Bosman (1-0) en dan Braziliaan Dos Santos (2-0) gaven de genadeprikken. Het
derde doelpunt evenwel was het mooiste ! Leukemans slalomde voorbij 3 man, doelman
Peeters incluis, en deponeerde de bal simpel in doel (3-0) Over en out …
PHADO speelde met Vermeiren (véél loopwerk en afstoppend sterk)
en De Pourcq (fysiek en veel technische bagage) op de backposities die links
en rechts de ruimte moesten induiken wanneer de mogelijkheid zich voordeed.
Vermeiren, als vervanger van de afwezige Wynandt, deed het verre van slecht
maar bracht uiteraard géén meerwaarde en die ruimte induiken ….
zat er niet echt in (smile). Centaal fungeerde “stofzuiger” Gwen
Peeters als libero met sluitstuk Tommy Peeters achter zich en de stevige en
hardzwoegende mandekkers Peter Punt en Jan Ponnet vóór hem. In
het middenveld speelde “wittekop” Claes centraal en werden de flanken
bezet door de erg aanvallend ingestelde Cirkic (links) en de in bloedvorm zijnde
Meeus (rechts). Vooraan liepen er de balvaste en beresterke Beliën en de
erg beweeglijke en vinnige Mertens. Op zich een erg goede veldbezetting maar
doordat er geen opdrachten werden meegegeven vóór de wedstrijd
werd het pompen of verzuipen. Verzachtende omstandigheden waren er omdat MILO
een “dreamteam” heeft en ook omdat er nog belangrijke pionnen ontbraken
bij, de voor de gelegenheid, in het groen en zwart spelende bezoekers. Zo stroef
en moeilijk het ging de eerste helft; zo vlot verliep het de tweede periode.
Philippe Van Dooren betrad de kleedkamer, deed zijn woordje en stuurde zijn
soldaten weer in de strijd. Het verschil was duidelijk. Het klopte nu wél
en de mooie acties bleven dan ook niet uit. Vanuit een sterke verdediging werden
de combinaties opgezet over het middenveld. Eenzame spits Beliën werd “in
blok” gesteund. Cirkic en Meeus bestreken goed de flanken en Ponnet, Claes
en Peter Punt vonden eindelijk hun draai. Rechtsback Serge De Pourcq was in
zijn dagje en vormde een prachtige tandem met Meeus. Kansen bleven dan ook niet
uit. De verdiende eerredder kwam van de voet van Gwen Peeters die met een verre,
magistrale lob MILO-doelman Claes géén schijn van een kans gaf
(3-1). Meeus kwam erg dicht bij de aansluitingstreffer maar een ultieme reflex
van doelman Claes zorgde ervoor dat enkel een hoekschop uit de brand werd gesleept.
De laatste 10 minuten was het veldoverwicht van PHADO énorm maar uit
de talrijke kansen werd er geen doelpunt meer gepuurd. Deze wedstrijd was een
erg goede en leerrijke test met het oog op de wellicht loodzware competitie
2003-2004.
Doelpunten : 1° helft : 8’ Patrick Bosman 1-0, 17’
Francisco Dos Santos 2-0, 30’ Rudi Leukemans 3-0
2° helft : 60’ Gwen Peeters 3-1.
MILO Schoonmaak speelde met :
Bart Claes, Rudi Leukemans, Serge Deureker, Roberto Salgado, Christian Eba Golike,
Benny Moortgat, Gerben Vlaminckx, Francisco Dos Santos,
Uri Kricheli, David Koren en Patrick Bosman.
FC Sporting PHADO speelde met :
Tommy Peeters, Wim Vermeiren (20’ Kurt Huysmans), Gwen Peeters, Peter
Punt, Serge De Pourcq, Sead Cirkic, Jan Ponnet, Ian Claes, Stijn Meeus,
Jerry Mertens (36’ Wim Vermeiren) en Peter Beliën.