Eindelijk was het zover. Deze datum stond reeds máaáánden met een dikke vildstift omcirkeld in de kalender van secretaris Vermeiren. FC Sporting Phado mocht immers voor het eerst gebruik maken van het mooie sportcomplex dat gelegen is aan de Atomiumlaan te Wilrijk. Hopelijk kan men hier voor jááááren voetbalplezier vinden. Geen mens dat daar aan twijfelt. Atlas Copco-coach Van den bergh (vooral hij) , secretaris Vermeiren en “kalklijnenmanager” Stefan Geysen waren reeds in de voormiddag druk in de weer om het speelveld van de nodige lijnen te voorzien. Ludo Van den bergh zag het somber in en dacht er even aan om de wedstrijd af te blazen. Maar Vermeiren (die het even “in Keulen hoorde donderen”) kon hem gelukkig op andere gedachten brengen. Het heeft inderdaad geen haar gescheeld of deze “galawedstrijd” was letterlijk in het water gevallen. De nacht voordien waren er boven Antwerpen en omstreken zware onweders losgebarsten waarbij er bakken water uit de hemelpoorten waren gevallen. Het speelveld van Atlas Copco liep echter nauwelijks averij op. Arbiter ... had alzo weinig moeite om het veld goed te keuren. Slechts één veldstrook lag er drassig bij waar het moeilijk voetballen was. In de namiddag bleef het – ondanks de dreigende wolken – droog en kon er gevoetbald worden. Atlas Copco speelde voor deze gelegenheid niet in het blauw maar trad in een volledig gele outfit aan. Vermeiren haalde bij het betreden van het speelveld de schaterlach van de aanwezige spelersvrouwen op zijn hals omdat hij zijn spelersbroek “achterstevoren” had aangetrokken. Het koordje en de publiciteit bengelden op zijn kont. Ook zijn Maes Pils T-shirt had hij voordien in de kleedkamer al moeten omdraaien op aangeven van Wuyts. Je moet niet vragen wat deze wedstrijd voor hem betekende. Hij had speciaal aan coach Cautreels gevraagd om nog eens te mogen meespelen om alzo van die “heilige grasmat” te mogen proeven. Hij had dat beter niet gedaan … Hij kreeg immers de pijlsnelle en dribbelvaardige Diego Ancharock tegenover zich en deze liet Vermeiren alle hoeken van het speelveld zien. Nadat FC Sporting Phado vrij vroeg op voorsprong klom langs Claes (na voorzet van Poortmans) was het uitgerekend Ancharock die voor de gelijkmaker zorgde. Met een mooie beweging omzeilde hij Vermeiren en de bordjes stonden weer gelijk. Phado kwam deze opdoffer vlug te boven omdat Ancharock nu beurtelings werd “gedekt” door de fysiek sterke Ruys en de technisch vaardige Van Reeth. Vermeiren nam de andere spits voor zijn rekening en dit verliep al heel wat vlotter. Vaste libero Huysmans was nog steeds met vakantie waardoor coach Cautreels naar hartelust kon experimenteren. Eerst Kenis en daarna Peter Punt (die ’s morgens uit de Dominicaanse Republiek was teruggekeerd !) werden als libero uitgespeeld. Bij Atlas Copco speelde gelegenheidslibero Marc Ruys (broer van) een perfecte wedstrijd. Ook Marc Van den Hout , Axel Mooren, Geert Teck en de reeds genoemde Ancharock kwamen sterk voor de dag. Claes die goed op dreef lijkt te zijn zette zijn ploeg nog voor de rust op voorsprong. Beliën legde mooi breed en Ian tikte de bal een tweede maal voorbij Mc Donald. Na de rust was het veldoverwicht voor Phado en kon Atlas Copco enkel toezien hoe eerst Poortmans (met het hoofd op voorzet van Loos ) en daarna Kenis (na een mooie één-twee met Wuyts) de cijfers nog verder aandikten tot 4-1.

Doelpunten : 1° helft : Ian Claes 1-0, Diego Ancharock 1-1, Ian Claes 2-1
2° helft : Werner Poortmans 3-1, René Kenis 4-1

FC Sporting Phado :
Tommy Peeters, Wim Vermeiren (kapt.), René Kenis, Peter Punt, Kris Punt, Theo Looymans, Andy De Boeck, Ian Claes, Werner Poortmans, Peter Beliën en Erik Wuyts.

Invallers : Gerrit Loos, Stefan Ruys en Guy Van Reeth.

Atlas Copco :
Andy Mc Donald, Axel Mooren, Marc Ruys, Geert Teck, Gunther Mampaey, Patrick Swaegers, Alex Van de Vondel, Yesser Marangoz, Marc Van den Hout, Jeroen Bosmans en Diego Ancharock .

Invallers : Steve Ceulemans en Pascal Vergauwen.